opdrachten.jpg

Hoe kan ik die van jou wat leren, als jij het zelf niet doet?

Onze beide dochters zijn zich aan het voorbereiden op hun eindexamen. Volgende week is het zo ver. Zes jaar schoolkennis mag in drie uur aan het papier worden toevertrouwd.

Het serviesgoed stapelt zich op in hun kamers. Mijn verzoeken de boel weer naar beneden te brengen hebben weinig effect. Ik kom bij mijn bureau. Vier lege koppen en een bord. Ik moet lachen. En denk aan…

Onze oppas
Anna uit Tsjechië. Ik herinner me nog heel goed dat zij tien jaar geleden tegen mij zei:
“Britta, hoe kan ik je kinderen leren om hun troep op te ruimen. Als jij dat zelf niet doet.”

canstockphoto7225823

Ik kon nog net uitbrengen:
‘Ja, daar heb je wel een punt, ja.’

Heen en weer geslingerd
Op dat moment dacht ik tegelijk: “wat denkt je wel, brutaal nest” èn ‘wel knap dat je dit durft te zeggen’. Ik deel mijn binnenpret met mijn post-pubers. Die vinden het hilarisch.

Ik zie hun vaat even later in de keuken staan. Missie… geslaagd.

Van de keukentafel…
Om de juiste beweging te krijgen, hoef je niet altijd op je poot te spelen. Humor houdt het luchtig. Ik heb ze laten zien Anna’s boodschap te respecteren. Ondanks dat haar uitvoering te wensen overliet. Zo hou je de goede dingen over.

…naar de grote wereld
Een wrang voorbeeld hoe goede dingen over boord vallen, is hoe de voorzitter van de Universiteit van Amsterdam heeft moeten aftreden.

Waarom waren daar geen Anna’s die Louise Gunning behoedden?

De kleur geef jezelf
Gunning bij de bezetting van het Maagdenhuis:
“Willen jullie geen dialoog? … Als jullie democratisch zijn, dan nemen jullie geen bezit van andermans eigendom. Ik sta niet toe dat jullie bezit nemen van dit pand.”

Maar wat ze vroeg van haar studenten en docenten, respect, zaaide ze zelf niet. Haar stakeholders uitten na haar vertrek openhartig hun gevoelens in de pers.

Om de tuin leiden
‘Stond ik weer buiten, wist ik soms niet meer of ik het nou wel of niet met haar eens was. Als er botsingen waren, dan wist ze er zo bij te kijken en glimlachen dat je geloofde dat alles goed kwam. Later bleken mijn adviezen van de raad toch niet te zijn overgenomen.’
Voorzitter van de centrale studentenraad, Tariq Sewbaransingh.

canstockphoto9766643

Niet serieus nemen
‘Ze praatte wel met studenten, maar je had nooit het gevoel dat ze echt oprecht luisterde. Nu zag je dat ook weer.’
Oud-voorzitter van studentenunie Asva, Esther Crabbendam.

In de kou
‘De studenten waren haar kinderen! Maar ze liet ze in de kou staan. En op een onmogelijke manier onderschatte ze de macht van diezelfde studenten.’
Voormalig hoofdredacteur van UvA-blad Folia, Jim Jansen.

Daar gaat het niet om!
Tegenwoordig sneuvelen veel mannen en vrouwen in de top. Ze denken dat als je het niet met ze eens bent, je hun boodschap niet begrijpt. Het gebeurt keer op keer. Dan wordt alles weer gespind om beter te communiceren.

Ze snappen het maar niet. Het gaat niet om de vorm. Maar om de inhoud van hun boodschap. Als die keer op keer niet deugt. Deugt de intentie ook niet meer.

canstockphoto8180473

Democratie is mobiel
Hoe belangrijk je ook bent. Pik gevoelens op die leven. En besteed er oprecht aandacht aan. Veer ook inhoudelijk mee; want iedereen ziet heus wel wat je aan het doen bent. Studenten, klanten, werknemers en leveranciers. Als de boel gaat glijden, ben je aan de beurt. Dan is er geen houden meer aan.

Na deze ervaring is het dan ook wonderlijk dat het universiteitsbestuur van Amsterdam toch weer met een halve maatregel komt. Een reputatiebureau in de hand genomen. In plaats van oprecht een dialoog te voeren.

“Show, don’t tell.”
Soms kan het heel simpel zijn. Ik heb mijn bureau schoon. Dus doen mijn kinderen het ook.

Heb jij nog andere voorbeelden? Ik hoor ze graag!

Britta Bouma – Hidden Values