opdrachten.jpg

Kunstenaar als veranderaar, is dat nog wel een kunstenaar

Ik word uitgenodigd door een vriend om mee te gaan naar een try-out. Een voorstelling van een club jonge podiumkunstenaars. Hun aspiratie is om producties te maken met een maatschappelijke lading. Die producties vonden zij niet. Daarom maken ze nu zelf een muziektheatervoorstelling.

Een klein theater, hartje Amsterdam
Er gaat een ongelofelijke energie van hun interactie uit. Ontroerende dialogen. Levensvragen, indringend gezongen. Schurende teksten. Op andere momenten is tederheid bijna tastbaar.

Theater - klein
Na afloop complimenteren wij hen met hun performance. We zijn onder de indruk. We vragen hoe zij het vervolg zien. Dat gaat (nog) alle kanten op. Wij bieden onze zakelijke blik aan op hun plannen. En wisselen gegevens uit.
 
 
 
 
 
Kunstenaars….
In de auto naar huis, stuitert hun energie nog na. Waarom pakt dit?

Ik doe een poging:

  • Het is het uitvergroten van het moment. Nu! Je knalt in jezelf tegen een muur op.
  • Het is de schijnwerper op de dingen die er echt toe doen. Keuzes maken.
  • En het is hun verwondering wat kiezen betekent. Ga je ervoor staan? Of draai je je om?

…als kompas
Kunstenaars hebben een goed ontwikkelde antenne: inspiratie. Dit kompas vertelt hen intuïtief of iets klopt of niet. Welke kant hun creatie opgaat? Dat weten ze van tevoren niet. Ze vertrouwen, op zichzelf. Of ze daarmee met een systeem mee bewegen. Dat boeit hen niet.

Medaille omdraaien
Zoiets puurs heeft waarde. Maar hoe kan deze waarde worden toegepast door anderen? Dan moet deze jonge club ook van buiten naar binnen naar zichzelf kunnen kijken. Om aansluiting te vinden met hun doelgroepen. Kunnen ze dat?

Aan de slag
We maken een afspraak met ze. En vragen of ze hun hulpvragen vooraf willen toesturen. Dan weten we van waaruit we moeten beginnen. Voor ons is dit ook een experiment.

Op de mail
Ze hebben nog geen helder beeld van hun doelgroepen. En wat hen in hun concept aanspreekt. Ze willen hun boodschap duidelijker maken.

Aan het woord…
We gaan met hen in gesprek. En beginnen met de vraag waarom ze dit doen.

  • ‘We vertrouwen op onze eigen kwaliteit. Dat is deuren dichtdoen, die energie lekken.’
  • “Hoezo garanties dat er 200 man in de zaal gaan zitten. Dan ga je dingen doen die niet resoneren op de kern.”
  • ‘We geloven erin. Dit stuk gaat over ons. Het is meer dan een voorstelling. Het geeft ons hoop.’

Ik leer ook
Wij geven aan dat wij wel mogelijkheden zien bij organisatieveranderingen. En geven hen een voorproefje van de vragen die daarbij aan de orde komen.

We merken dat dat nog lastig voor ze is. Ze staan stevig in hun artistieke richting, maar ze hebben (nog) geen goede voorstelling van het krachtenveld van cultureel ondernemerschap. De brug kan nog niet geslagen worden. De sprong is te groot.

Het is de reis, niet de bestemming
Het voelt als falen, dat ik mijn boodschap niet aan ze over kan brengen. Want de kracht van wat ze kunnen blijft hangen.

Breder perspectief
Ik besef later dat dit niet voor niets is geweest. Wij hebben geleerd. En zij zijn ook weer een stap verder gekomen. Leervermogen zit hem in doen. Vallen. En weer opstaan.

Als ik het in een bredere context plaats, valt alles op zijn plaats.
Milenials
Generatie Y
Deze jonge kunstenaars komen uit generatie Y (1985-2000). Opgegroeid met internet, hebben zij altijd een overdosis aan keuzes moeten behappen. Ze zijn daardoor zelfbewust geworden. En willen impact hebben. De eigen identiteit is belangrijk voor ze.

Maar de oude wereld is daar nog niet klaar voor. Organisaties verwachten dat zij zich aanpassen aan hun systeem en de daar heersende cultuur. In die zin zijn ze een nieuwe sandwichgeneratie. Ze willen staan voor hun eigen idealen, maar de druk van de status quo is ook hoog.

Een nieuwe lost generation, of…
De verwachtingen van beide kanten zijn hooggespannen. Dit soort initiatieven verdienen een luisterend oor en een vangnet. We hebben als maatschappij deze goede energie hard nodig om onze weg in de toekomst te vinden. Dan moeten beide kanten bewegen.

Er wordt zelfs al geroepen dat voor deze generatie een quarterlife crisis op de loer ligt.

Goede voornemens
De laatste dagen van het jaar. Ik blik terug. Draai me om. En blik weer vooruit.

Mijn voornemen is om deze mooie club met jonge mensen in 2015 wederom een hart onder riem te steken. Om de volumeknop van hun nieuwe geluid te ondersteunen. En ik kijk in de kast van 2014 of er nog meer ongebruikte ideeën liggen waar nieuw leven in kan worden geblazen.

2015
 
De beste wensen voor 2015 en fijne feestdagen
Ik daag je uit… Wat staat er bij jou nog in de kast? Waarschijnlijk meer dan je denkt. Als jij ook een idee of initiatief hebt, waar je nog wat mee wilt. Omdat het steeds onderhuids blijft prikken of kloppen. Laat ze me weten, dan maken we er een knallend 2015 van!

Britta Bouma – Hidden Values