opdrachten.jpg

Mijn geest in een machine: Help en Hoera

Ik geef mijn iPad uit handen. Om een naam te laten zien. Tot mijn verbijstering klikt mijn gesprekspartner op de naam in LinkedIn. Ik gris mijn iPad terug. En sluit zo snel mogelijk af.

Hij is van mij….
Terwijl ik nog bezig ben mezelf te herpakken, geef ik alvast terug:
“Ik vind dit heel erg vervelend. Je kijkt via mijn account. En ik netwerk met open vizier.”
‘Sorry, sorry, sorry. Ik weet als geen ander hoe erg dit is.’

Ipad
 
Dingen als verlengstuk van mijzelf
Ik ben uit evenwicht gebracht. Niet eens zo zeer door zijn actie. Maar doordat een díng bij mij een gevoel van ongewenste intimiteit oproept. Bizar…
“Jouw actie raakt me. Dit komt heel dichtbij.”
‘Mijn excuses.’
“Aanvaard. Ik ken je langer dan vandaag.”

Waar is mijn gesprek?
Ik was in gesprek met een klant. Hoe komen we weer terug?

De stilte geeft ruimte. Voor oprechtheid.
“Wel weer mooi. Dit is voer tot nadenken.”
‘Hoezo?’
“De grens tussen techniek en mijzelf is verschoven. Ik moet jou eigenlijk bedanken.”

Dichtbij het vuur
De techneut kijkt me vragend aan. Alsof hij wil zeggen:
‘Hoe gaan we nu verder?’

Ik maak hem deelgenoot van mijn gedachten.
“Ik moet aan iets denken wat iemand mij eerder vertelde. Die persoon zat jaren geleden dichtbij het vuur binnen Apple.”
Hij gaat verzitten: ‘Oh, vertel…’

Time to market?
“De voorouder van de iPad bestond al in 2000. Toen was het echter nog een onhandige computer. Het duurde tot 2010 voordat de iPad werd gelanceerd. Waarom? Dit legt een minder bekende kant van Steve Jobs bloot. Ook daarin was hij zijn tijd vooruit.”

‘Ik ben niet van Apple. Ik ben een gamer.’
“Dit gaat ook op voor androïds.”

Intimiteit
“Jobs zag dat de relatie tussen personen en dingen heel belangrijk ging worden. Zijn producten moesten een plek krijgen in de persoonlijke zone van iemand.”
‘Je bedoelt in de borstzak of handtas van iemand?’
“Ja, inderdaad.”
“Maar dit was een delicaat proces. De pré iPad was te groot om dichtbij te komen.”

Aaibaar draagvlak
“Allereerst is de aaibaarheid van een product van belang. Maar de omgeving van iemand ook. Is er sociaal draagvlak om met zo’n ding te lopen?”
‘Een gemiddelde psycholoog kan dit ook bedenken.’
“Maar Jobs ging verder…”

Draagvlak in cijfers
“Hij wist deze acceptatiegraad vooraf te kwantificeren. Jobs voelde naadloos aan hoeveel massa moest ontstaan met de verkoop van een product. Voordat het een fundament voor een volgende productgeneratie kon zijn.”
‘Je bedoelt waar en hoeveel miljoenen mensen het product geaccepteerd moesten hebben?’
“Precies.”

Klinkt als, lijkt op
“Maar hij begreep ook dat hij moest starten met iets wat op een telefoon leek. Want die zat al in ieders broekzak of handtas. En die nieuwe telefoon moest niet al te veel nieuwe eigenschappen hebben. Daarom is de camera pas in de tweede versie ingebouwd.”

Mentaal verlengstuk
De eerste iPhone kwam in 2007 op de markt.
“Nu dragen wij tablets en smartphones continu bij ons. In aparte vakken in onze tas. Of speciale zakken in onze kleding. We hebben ze omarmd in onze persoonlijke zone. En zijn mentaal een verlengstuk van onszelf geworden.”

Better, stronger and faster…
“Jij als techneut kan niet wachten op ‘Google glass’. Je hebt meteen de iPhone 6. Voor jou heeft Touch ID (*) ook geen geheimen.”
‘Dat is toch logisch. Het biedt zoveel meer voordelen.’

“Jij laat techniek meteen persoonlijk bij jezelf landen. Omdat je enthousiast wordt van de mogelijkheden. Ik heb koudwatervrees om de nieuwe realiteit toe te laten. Omdat ik de impact op mezelf wil begrijpen.”

(*) met de menuwissel knop wordt bij de iPhone 6 de vingerafdruk van de eigenaar als authenticatie gebruikt. Er is geen toegangscode meer. Deze Touch ID kan ook bij steeds meer Apps worden geïnstalleerd.

Wat aandacht krijgt, groeit
Ik rij naar huis. Met iedere kilometer begin ik dit voorval beter te begrijpen. Techniek is onder onze huid gekropen. En net als fysieke conditie heeft dat aandacht en onderhoud nodig.

Geschikt of ongeschikt?
Misschien gaan we in de toekomst technische intelligentie wel standaard testen. Naast intelligentie (IQ) en emotionele intelligentie (EQ). En loop je risico’s als je techniek niet als iets van jezelf beschouwde.

“Met zijn IQ en EQ is niets mis. Maar zijn TQ is in zijn ontwikkeling achtergebleven. Dat is nu zijn glazen plafond.”

En jij?
Ik ben benieuwd wat jouw relatie tot je smartphone of tablet is. En wat jouw associaties bij deze observaties zijn. Laat ze me weten door hier te klikken. Wat ik oogst, geef ik graag weer terug.

Britta Bouma – Hidden Values